Piosenki kowbojskie po kolacji

Co zawiera ta godzina

Po kolacji zespół domu gra przez około godzinę na scenie pod zadaszonym pawilonem. Organizator opisuje repertuar od western klasyki po rock and rolla i melodie musicalowe, z rodzinnymi żartami, wspólnym śpiewaniem, muzycznym opowiadaniem historii i momentami, gdy publiczność jest zapraszana do wspólnej zabawy. Goście wspominają szeroki wachlarz stylów, piosenki, które większość zna, a szczególnie skrzypce. Zespół sam wybiera utwory, więc należy spodziewać się stałej formuły show, a nie sztywnej listy.

Skąd wzięły się piosenki kowbojskie

Muzyka western, zwana też muzyką kowbojską, to muzyka tworzona przez ludzi, którzy osiedlali się i pracowali na zachodzie Stanów Zjednoczonych i zachodzie Kanady, oraz o nich. Opiewa życie na otwartych pastwiskach i preriach. Niektóre piosenki powstały wśród kowbojów na odizolowanych ranczach, którzy przerabiali ludowe i popularne melodie, by opisać własne życie. Inne opowiadały o pionierach, banitach, górnikach i Texas Rangers. Piosenki kowbojskie śpiewane przy ogniskach w XIX wieku często można wywieść od europejskich pieśni ludowych.

Zawołania i walce

Refreny piosenek kowbojskich często niosły okrzyki, nawoływania i pohukiwania, odbijające samotność pracy, a takie pieśni miały uspokajać niespokojne bydło nocą; nazywano je dogie songs. Kilka ulubionych utworów, w tym Home on the Range, jest w metrum trójdzielnym — rytmie walca, który zawdzięcza więcej dawnej europejskiej muzyce tanecznej niż czemukolwiek na szlaku bydła. Muzyka western czerpała także z bluesa i innych afroamerykańskich tradycji ludowych oraz z muzyki północnego Meksyku.

Skrzypce i ich towarzystwo

Instrumenty, które dotarły na pogranicze, a stąd do muzyki zachodniej, to m.in. skrzypce, harmonijka ustna, banjo, gitara i mandolina, a akordeony przybyły z niemieckimi i czeskimi imigrantami. Dlatego skrzypce na wieczerzy przy wozie kuchennym wydają się tak naturalne: to jeden z instrumentów, z którymi ta muzyka dorastała. W XX wieku branża zgrupowała muzykę zachodnią z podobnymi stylami wiejskimi pod szyldem country and western, później skróconym do country music.

Tradycja widowiska variété

Organizator reklamuje swój wieczór jako widowisko variété w stylu Branson — nazwane tak po miasteczku w Ozarkach, które zbudowało swoją sławę na muzyce na żywo. Pierwszy teatr w Branson otwarto w 1934 roku, rodzinne przedstawienia trafiły na główną arterię miasteczka od 1967 roku, a w 1991 roku program telewizyjny 60 Minutes nazwał to miasteczko stolicą muzyki na żywo całego wszechświata. Godzinne widowisko w tej tradycji łączy piosenki z komedią i rozmową z publicznością, co idealnie pasuje do wieczerzowego tłumu w każdym wieku.

Czytaj dalej: Kolacja chuckwagon: czy warto?

Pieśni, które pamiętają wzgórza

Muzyka zachodnia obejmuje więcej niż pracę przy bydle. Obok pieśni o pastwiskach i szlakach gatunek ten zawiera utwory o pionierach, banitach, rdzennych Amerykanach, przyrodzie i górnikach pędzących za złotem — a to właśnie historia samych Black Hills: gorączka złota lat 70. XIX wieku sprowadziła górników, którzy założyli Rapid City. Zespół grający dla tutejszej wieczerzowej publiczności czerpie z tej samej mieszanki opowieści, nawet gdy repertuar skręca ku rock and rollowi.

Jak najlepiej wykorzystać tę godzinę

Usiądźcie tam, gdzie dzieci widzą scenę, bądźcie gotowi klaskać w rytm i nie zdziwcie się, jeśli ktoś przy waszym stole zostanie wciągnięty do części występu; udział publiczności jest częścią show. Jeśli chcesz nagrać piosenkę, niech będzie krótka, żeby nie zasłaniać widoku siedzącym z tyłu. Godzina kończy się w środku wieczoru, a powrót do Rapid City następuje wkrótce potem, więc nie ma potrzeby spieszyć się z wieczerzą, by zająć dobre miejsce.