Cowboysongs na het avondeten

Wat het uur inhoudt

Na het avondeten speelt de huisband ongeveer een uur op een podium onder de overdekte paviljoen. De uitbater beschrijft een songlijst die loopt van westernklassiekers tot rock-and-roll en showtunes, met familievriendelijke grappen, meezingers, muzikaal vertellen en momenten waarop het publiek wordt uitgenodigd mee te doen. Gasten noemen een brede waaier aan stijlen, liedjes die de meeste mensen kennen, en vooral de fiddle. De band kiest de nummers, dus verwacht dat de vorm van de show blijft, niet een vaste lijst.

Waar cowboysongs vandaan komen

Westernmuziek, ook wel cowboymuziek genoemd, is muziek gemaakt door en over de mensen die het westen van de Verenigde Staten en het westen van Canada bevolkten en bewerkten. Ze viert het leven op de open vlakte en de prairies. Sommige liedjes kwamen van cowboys op afgelegen ranches die volks- en populaire melodieën bewerkten om hun eigen leven te beschrijven. Andere vertelden van pioniers, outlaws, mijnwerkers en Texas Rangers. Cowboysongs die rond kampvuren in de negentiende eeuw werden gezongen, zijn vaak terug te voeren op Europese volksliedjes.

De roepen en de walsen

Refreinen van cowboysongs bevatten vaak whoops, kreten en gejoel, die de eenzaamheid van het werk weerspiegelden, en van dat soort liedjes werd gezegd dat ze rusteloos vee 's nachts kalmeerden; ze stonden bekend als dogie songs. Verschillende favorieten, waaronder Home on the Range, staan in driekwartsmaat, een walsritme dat meer te danken heeft aan oude Europese dansmuziek dan aan wat dan ook tijdens een veedrift. Westernmuziek putte ook uit de blues en andere Afrikaans-Amerikaanse volkstradities, en uit muziek uit Noord-Mexico.

De fiddle en haar gezelschap

Instrumenten die naar het frontier reisden en zo in de westerse muziek belandden, zijn onder meer de fiddle, mondharmonica, banjo, gitaar en mandoline, en accordeons kwamen mee met Duitse en Boheemse immigranten. Daarom voelt een fiddle bij een chuckwagon-supper zo vertrouwd: het is een van de instrumenten waarmee de muziek is opgegroeid. In de twintigste eeuw groepeerde de industrie westerse muziek samen met vergelijkbare plattelandsstijlen onder de noemer country and western, later ingekort tot countrymuziek.

De variétéshowtraditie

De organisator presenteert zijn avond als een variétéshow in Branson-stijl, genoemd naar het stadje in de Ozarks dat zijn naam op livemuziek heeft gebouwd. Bransons eerste theater opende in 1934, familieshows verhuisden vanaf 1967 naar de hoofdweg van het stadje, en in 1991 noemde het televisieprogramma 60 Minutes het stadje de livemuziekhoofdstad van het hele universum. Een variétéuur in die traditie combineert liedjes met comedy en praatjes voor de zaal, wat past bij een supperpubliek van alle leeftijden.

Lees verder: Chuckwagon-diner: de moeite waard?

Liedjes die de heuvels zich herinneren

Westerse muziek omvat meer dan veedrijven. Naast liedjes over de prairie en het trailleven bevat het genre liedjes over pioniers, outlaws, Native Americans, de natuur en goudzoekers, en dat is precies het verhaal van de Black Hills zelf: de goldrush van de jaren 1870 bracht de mijnwerkers die Rapid City stichtten. Een band die hier voor een supperpubliek speelt, put uit dezelfde mix van verhalen, zelfs wanneer de setlist de kant van rock and roll op gaat.

Haal alles uit het uur

Ga zitten waar de kinderen het podium kunnen zien, wees klaar om mee te klappen, en wees niet verrast als iemand aan je tafel bij een stukje van de act wordt betrokken; publieksparticipatie hoort bij de show. Wil je een liedje opnemen, houd het dan kort zodat je het zicht achter je niet belemmert. Het uur eindigt halverwege de avond en de rit terug naar Rapid City volgt snel daarna, dus je hoeft het supper niet te overhaasten om een goede plek te bemachtigen.