Το φρούριο-κινηματογραφικό σκηνικό, με επεξήγηση

Ένα σκηνικό, όχι ένα φυλάκιο των συνόρων

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γνωρίζετε είναι και το πιο απλό. Το οχυρό έξω από το Rapid City δεν είναι ένα διατηρημένο στρατιωτικό φυλάκιο του δέκατου ένατου αιώνα. Χτίστηκε ως σκηνικό για τις σκηνές του οχυρού σε μια γουέστερν ταινία του 1990 και, μετά τα γυρίσματα, διατηρήθηκε και μετατράπηκε σε τουριστικό αξιοθέατο. Ο διαχειριστής το αποκαλεί μια πόλη της Άγριας Δύσης που ξεκίνησε ως κινηματογραφικό σκηνικό, με κτίρια από την ταινία, ανακατασκευασμένα σκηνικά αντικείμενα και επεξηγηματικές πινακίδες. Διαβάστε το έτσι και η βραδιά αποκτά νόημα: ένα δείπνο και ένα σόου σε μια πόλη των συνόρων που φτιάχτηκε για τη μεγάλη οθόνη.

Η στρατιωτική θέση που αντικαθιστά

Το φρούριο που απεικονίζει το σκηνικό ήταν πραγματικό, και βρισκόταν πολύ μακριά από τη Νότια Ντακότα. Ξεκίνησε το 1865 ως Fort Fletcher στο Smoky Hill Trail στη δυτική Κάνσας, μετονομάστηκε το 1866 προς τιμήν ενός στρατηγού της Ένωσης που σκοτώθηκε στη Μάχη της Wilderness, και μεταφέρθηκε στην τελική του θέση κοντά στο Hays το 1867. Ήταν μια σημαντική θέση στους Ινδιάνικους Πολέμους και βάση για το 7ο Σύνταγμα Ιππικού. Ο Στρατός το εγκατέλειψε το 1889, και σήμερα αποτελεί ιστορικό χώρο της πολιτείας που διαχειρίζεται η Ιστορική Εταιρεία του Κάνσας.

Η ταινία

Η ταινία του 1990 αφηγείται την ιστορία ενός υπολοχαγού του στρατού της Ένωσης που τοποθετείται στο μακρινό σύνορο και γνωρίζει μια ομάδα Λακότα. Η τοποθέτησή του ξεκινά στο φρούριο του Κάνσας, γι' αυτό και χτίστηκε στα γυρίσματα ένα φρούριο με αυτό το όνομα. Μεγάλο μέρος των διαλόγων εκφωνείται στα Λακότα με αγγλικούς υπότιτλους. Η ταινία κέρδισε επτά Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, και έγινε το πρώτο γουέστερν που κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας από το 1931.

Γιατί γυρίστηκε εδώ

Το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας γυρίστηκε επί τόπου στη Νότια Ντακότα μεταξύ Ιουλίου και Νοεμβρίου 1989, κυρίως σε ιδιωτικά ράντσα κοντά στο Πιερ και το Ράπιντ Σίτι, με μερικές σκηνές στο Ουαϊόμινγκ. Στις τοποθεσίες περιλαμβάνονταν το Εθνικό Πάρκο Μπάντολαντς, οι Μπλακ Χιλς και η περιοχή του ποταμού Μπελ Φουρς. Η ανοιχτή πραιρία και οι σκοτεινοί, κατάφυτοι με πεύκα λόφοι έδωσαν στην παραγωγή τον μεθοριακό της χαρακτήρα, και το σκηνικό του φρουρίου ήταν ένα από τα κομμάτια που έμειναν πίσω κοντά στο Ράπιντ Σίτι όταν οι κάμερες αποχώρησαν.

Τι βλέπετε πριν από το δείπνο

Φτάστε με τη μεταφορά και θα έχετε χρόνο να περπατήσετε στον ξύλινο διάδρομο πριν χτυπήσει το καμπανάκι του δείπνου. Ο διοργανωτής περιγράφει κτίρια γεμάτα εκθέματα και τεχνίτες εν ώρα εργασίας, ενώ στα εργαστήρια μπορείτε να παρακολουθήσετε την κατασκευή μεταλλικών πιάτων και σχοινιών ή να δοκιμάσετε κι εσείς ο ίδιος. Καταστήματα δώρων παρατάσσονται κατά μήκος του δρόμου. Δεν υπάρχει προκαθορισμένη διαδρομή ούτε ξεναγός, οπότε περιπλανηθείτε με τον δικό σας ρυθμό, φωτογραφήστε τις προσόψεις των συνόρων και βρεθείτε κάτω από το περίπτερο όταν χτυπήσει το καμπανάκι.

Πώς να το συζητήσετε με τα παιδιά

Τα παιδιά συχνά ρωτούν αν οι στρατιώτες έμεναν πραγματικά εκεί. Η απλή απάντηση είναι και η αληθινή: τα κτίρια φτιάχτηκαν για μια ταινία, το φρούριο που αντιγράφουν βρισκόταν στο Κάνσας, και οι άνθρωποι που έζησαν πραγματικά σε αυτούς τους λόφους πολύ πριν από όλα αυτά ήταν οι Λακότα, που αποκαλούν τους Μαύρους Λόφους Pahá Sápa και τους θεωρούν ιερούς. Μια πόλη του σινεμά είναι ένα καλό μέρος για να ξεκινήσει αυτή η συζήτηση, και ένα δείπνο είναι ένα καλό μέρος για να την ολοκληρώσετε.

Διαβάστε στη συνέχεια: Ημέρα στα Black Hills, μετά δείπνο