Tarihçe
Chuckwagon, 1866'dan günümüze
Bir Teksaslı çiftçinin yeniden inşa ettiği ordu vagonu, sığır sürülerini aylarca yolda nasıl besledi ve sade yemekleri Rapid City yakınlarında rezerve edebileceğiniz bir akşam yemeğine nasıl dönüştü.
Bir akşam yemeği gecesi seçin ↗Hızlı yanıt
Chuckwagon, atların çektiği hareketli bir mutfaktır. İcadı, 1866'da fazla bir ordu vagonunu çekmeceler, raflar ve katlanır bir çalışma masası içeren bir chuck kutusuyla yeniden inşa eden Charles Goodnight'a atfedilir; böylece bir sığır ekibi aylarca yolda beslenebiliyordu. Yemekler dayanıklı olanlardı: fasulye, tuzlanmış et, kahve ve bisküvi. Bugün chuckwagon akşam yemekleri, eski sığır yetiştirme bölgesinin genelinde bir akşam etkinliğidir.
Arkasındaki çiftçi
Charles Goodnight 1836'da Illinois'de doğdu ve çocukken Teksas'a taşındı. Kovboy oldu, Teksas Rangers'ta görev yaptı ve İç Savaş'tan sonra sığır gütmeye başladı. 1876'da Palo Duro Canyon'da JA Ranch'i kurdu; bu, Teksas Panhandle'ının ilk çiftliğiydi. Adını taşıyan patikadan korunmasına yardım ettiği ova bizonu sürüsüne kadar pek çok şeyle hatırlanır, ama akşam yemeğinize ulaşan icadı, vagonu.
1866 sürüsü
1866'da Goodnight ve Oliver Loving, on sekiz sığır çobanı ve iki bin baş sığırla ilk sürülerini Teksas'taki Fort Belknap'tan New Mexico'daki Fort Sumner'a güttüler; bu yol sonradan Goodnight–Loving Trail olarak anıldı. Güzergâh daha sonra Denver'a ve Wyoming'e uzandı. İç Savaş'tan sonra sığır eti pazarı büyüdü ve bazı sığır yetiştiricileri, demiryolu bulunmayan bölgelerden sürü geçirdi; bu da ekibi aylarca yolda beslemek anlamına geliyordu.
İlk seyyar mutfak vagonunun yapımı
Goodnight'ın çözümü, Studebaker tarafından üretilmiş sağlam bir ordu fazlası vagonu yeniden inşa etmek oldu. Arka tarafına bir mutfak sandığı yerleştirdi: yiyecek ve aletler için çekmeceler ve raflar, düz bir çalışma yüzeyine açılan menteşeli bir kapakla. Yan tarafına bir su fıçısı sabitlendi, altına asılan kanvas ise yakacak odun taşıyordu. Bir vagon sandığı yemek malzemelerini ve kovboyların kendi eşyalarını barındırıyor, mutfak sandığının altındaki bir bölmede ise en ağır tencereler, aralarında Hollanda fırını da olmak üzere duruyordu.
Aşçı ve ekip
Her sürüde bir aşçı vardı ve seyyar mutfak vagonunu aşçı sürerdi. Yolda aşçı genellikle sürü şefinden sonra ikinci yetkili kişiydi ve çoğu zaman berber, dişçi ve bankacı olarak da görev yapardı. Etrafındaki tipik bir ekip, şef, her birinin birkaç atı olan on ila on beş çalışan ve bir at bakıcısından oluşurdu. Vagon yatak rulolarını da taşırdı; çadırlar gereksiz bir lüks sayılırdı.
Dayanıklı yiyecekler
Kervan yemeği, bozulmadan haftalarca dayanmak zorundaydı. Chuckwagon mutfağı, fırında fasulye, tuzlanmış etler, kahve ve ekşi mayalı bisküvilere, yol boyunca toplanabilen ne varsa ona dayanıyordu. Taze meyve, sebze ya da yumurta yoktu; taze et ise ancak sürü sırasında bir hayvan yaralanıp kesilmesi gerektiğinde bulunurdu. Etler pastırma, tuzlu domuz eti ve sığır etiydi; genellikle kurutulmuş, tuzlanmış veya tütsülenmişti. Ağır tencerelerde köz üzerinde pişirilen sade yemek, işin özüydü.
Patikadan sofraya
Demiryolları çiftlik bölgesine ulaştığında uzun araba yolculukları tarihe karıştı, ancak at arabası kültürde varlığını sürdürdü. Amerikan Chuck Wagon Derneği, bu mirası korumak amacıyla 1997'de kuruldu ve ekipler ülke genelinde chuckwagon yemek yarışmalarında kıyasıya mücadele ediyor. Oldukça farklı bir spor olan chuckwagon yarışı ise 1923'ten bu yana Calgary Stampede'nin bir parçası. Chuckwagon akşam yemekleri, Rapid City yakınlarındaki gibi bir akşamın tam da ait olduğu yer olan Batı Amerika Birleşik Devletleri ve Batı Kanada'nın eski sığır otlaklarında düzenleniyor.
Bu, akşam yemeğinde ne anlama geliyor
Kalede çan çaldığında, yemek iz sürme geleneğini harfiyen değil, ruhuyla takip eder: teneke tabaklarda patates, fasulye ve bisküvi, yanında dana veya tavuk eti, kek ve kahve. Ertesi sabah kimse sığır gütmüyor ve menü tarihî bir tariften değil, işletmecinin tercihinden oluşuyor. Ama mantık Goodnight'ınkiyle aynı: aç bir kalabalık için doyurucu yemek, hızlı servis edilir ve birlikte yenir.
Kaynaklar